• به وب سایت تعاونی تولیدی وتوزیعی 555 خوش امدید


طراحی و ساخت جایگاه پرورش شترمرغ

شترمرغ اراضی مسطح را به زمین‌های شیب‌دار و کوهستانیجایگاه پرورش شترمرغ ترجیح می‌دهد. طراحی جایگاه باید در مناطقی صورت بگیرد که علاوه بر امکان گسترش فضا، توانایی ساخت اماکن جدید و تعیین بهترین مسیر عبور و مرور پرسنل و همچنین کارکنان از بخش‌های مختلف مزرعه نیز مد نظر قرار گیرد. بطوریکه مسیر تردد از جایگاه جوجه‌ها به سمت شترمرغ‌های بالغ و نیز از سمت پرندگان سالم به پرندگان مریض امتداد یابد. توجه به این نکته ضروری است که قسمت شترمرغ‌های مولد باید جزء کم رفت و آمد ترین مناطق و همچنین جایگاه پرورش جوجه‌ها آرامترین منطقه در مزرعه باشد. رعایت فواصل لازم بین هر بخش جهت حفظ بهداشت و کاهش احتمال انتقال بیماری‌ها بخصوص درمیان جوجه‌ها که مقاومت کمتری دارند حائز اهمیت می‌باشد. به این ترتیب که بین شترمرغ‌های مولد و جوجه‌ها باید حداقل 50-100 متر فاصله وجود داشته باشد. علاوه بر احتمال انتقال بیماری ممکن است میزان تخم‌گذاری شترمرغ‌های مولد با دیدن جوجه ‌ها کاهش یابد. 
برای ساختن یک مزرعه پرورش شترمرغ موفق لازم است سه منطقه جداگانه برای پرورش، انکوباسیون و رشد جوجه‌ها را بصورت جداگانه و حتی با فاصله چند کیلومتر درنظر گرفت. اگر قصد تولید تخم، جوجه‌کشی و پرروش جوجه را دارید باید طراحی خوبی از مزرعه داشته باشید. شرکت تعاونی تولیدی توزیعی 555 قصد دارد برخی از دستورالعمل‌های طراحی یک مزرعه کامل و همچنین اندازه آشیانه، طرح و الزامات مناسب برای هر اندازه مزرعه را در اختیار شما قرار دهد.

انواع مزارع پرورشی شتر مرغ

همانطور که در مطلب پرورش شتر مرغ ذکر شد طراحی و ساخت جایگاه پرورش شتر مرغ، بستگی زیادی به هدف شما از پرورش دارد. و اهداف مختلف در این زمینه منجر به تنوع مزارع پرورشی می شود. 

1- مزارع پرواری تک سنی

به مزارعی اطلاق می شود که جوجه ریزی در آن ها، تنها طی یک مرحله صورت می گیرد و سن گله یکسان است. زمین مورد نیاز برای این نوع مزرعه، کمتر از سایر مزارع می باشد بنابر این فاصله سالن ها را می توان به حداقل کاهش داد و جوجه ها تا سن3 ماهگی می توانند در یک سالن وکنار هم نگهداری شوند. 

2- مزارع پرورشی چند سنی

مزارع پرواری چند سنی، به منظور جوجه ریزی در دفعات مختلف، طراحی می شوند. برای این منظور امکانات در نظر گرفته شده نیز باید متناسب با هدف تولیدی باشد. ساختمان ها و تاسیسات در این مزارع به سه بخش تقسیم می شوند :
• سالن جوجه از تولد تا یک ماهگی
• سالن پرورش از یک تا سه ماهگی
• تاسیسات پروار بندی از سه ماهگی تا سن کشتار
با توجه به وجود سنین مختلف جوجه در این نوع مزارع باید فواصل بین سالن ها با دقت محاسبه و در ساخت آن ها لحاظ شود.

3- مزارع مولد

این گونه مزارع با هدف تولید و فروش جوجه یک روزه تا یک ماهه به مزارع پرواری است و مرحله پروار بندی انجام نمی شود. تاسیسات لازم برای این مزارع عبارتند از:
• تاسیسات پرورشی مولدین
• ساختمان جوجه کشی
• سالن پرورش جوجه از زمان هچ تا سن یک ماهگی
در این مزارع نیز مانند مزارع چند سنی باید فاصله مناسب بین سالن ها، جهت جلوگیری از شیوع بیماری در نظر گرفته شود.

4- مزارع توام(مولد و گله پرواری)

در مزارع توام یا چند منظوره، هر دو فرایند تولید و پرورش جوجه باهم انجام صورت می پذیرد. بخش بندی تاسیسات لازم برای این گونه مزارع، با توجه به میزان(درصد) هدف گذاری شده در عمل تولید و پرورش انجام می شود. ایجاد فاصله میان بخش های مختلف در این مزارع باید با دقت بیشتری طراحی شود زیرا امکان انتقال آلودگی میان گله با توجه به تنوع گسترده موجود، به مراتب بیشتر از بقیه مزارع است.
تاسیسات و ساختمان های لازم در این نوع مزرعه:
• تاسیسات مولدین
• تاسیسات و دساختمان جوجه کشی
• سالن پرورش جوجه از تولد تا 1 ماهگی
• سالن پرورش از 1 تا 3 ماهگی
• تاسیسات پرورشی 3 ماهگی تا سن کشتار

در مزارع چند منظوره، لازم است سالن پرورش جوجه تا یک ماهگی از سالن 1 تا 3 ماهگی جدا شود، تا کنترل و پیشگیری بیماری ها راحت تر و استرس در جوجه ها به حداقل خود برسد. ضمن اینکه شرایط گرمایش، تهویه و ... در سنین مختلف تفاوت می کند و با جداسازی می توان شرایط تخصصی تری ایجاد کرد که به بازده بهتر تولید می انجامد.
نکات مهم و قابل توجه در خصوص طراحی جایگاه ها و تاسیسات جوجه کشی:
طراحی نقشه قرارگیری ساختمان ها در مزرعه پرورش شترمرغ، تحت تاثیر عوامل مختلفی قرار دارد. از جمله هدف پرورش، منابع مالی، مساحت زمین مزرعه، سلیقه شخصی و.... 
در اینجا چند نکته مهم را که نقش پر رنگی در طراحی جایگاه و تاسیسات جوجه کشی دارد باهم بررسی می کنیم.
• ساختمان جوجه کشی باید حداقل 30 متر از سایر تاسیسات فاصله داشته باشد.
• جوجه کشی باید دارای سیستم گردش درونی مناسبی باشد تا کارگران به سادگی به همه ی قسمت ها دسترسی داشته باشند.
• اتاق ها باید دارای فضای کافی برای جابجایی های احتمالی آینده باشند.
• قسمت هایی که با تخم ارتباط دارند باید از محل جوجه ها فاصه داشته باشد. 
• تخم ها باید از یک طرف وارد دستگاه شوند و از سمت دیگر جوجه ها خارج شوند.
• حتما اتاقی مخصوص دریافت تخم ها و در صورت امکان اتاقی برای انبار تخم ها طراحی شود.
• کارگران در هنگام کار با تخم ها باید لباسی جدا از لباس کار با جوجه و پرنده ها داشته باشند.
• باید مطمئن شوید که انبار نگهداری تخم حداقل 20 درصد از ظرفیت دستگاه جوجه کشی را دارد.
• اتاق ضد عفونی/دوددهی چه جدا باشد چه در اتاق جوجه کشی، باید دارای تهویه مناسب باشد تا بخار مسموم در اتاق نماند.
• اتاق هچ باید از اتاق ستر جدا باشد و توسط راهرویی به سان ورودی ساختمان مرتبط باشد.
• اتاق جوجه کشی معمولا مکانی آلوده به حساب میاید. بنابراین باید اتاقی جداگانه برای شستشوی وسایل در نظر گرفت. همچنین فضایی دیگر برای قراردادن سبد ها و چرخ های جوجه کشی (راک ها) قبل و بعد شستن، در نظر گرفت.
• اتاقی مجزا برای ژنراتور برق و دستگاه تصفیه آب در نظر گرفته شود.
• برای بازدید کنندگان نیز باید وروردی جداگانه همراه با جداساز شیشه ای در سالن تعبیه شود.
• تجهیات جوجه کشی باید قابلیت شستشو با فشار زیاد آب را داشته باشند.
• تمامی اتاق ها باید دارای کانال زهکشی باشند.
• اندازه درب ها و راهرو ها بر اساس حرکت راک ها و دیگر وسایل در نظر گرفته شود.
• دیوار و کف اتاق، قابلیت ضدعفونی شدن داشته باشند(سرامیک،کاشی یا سنگ مناسب تر است)

ساختمان های پرورش شتر مرغ

1. سالن پرورش جوجه (تولد تا یک ماهگی)

جوجه ها بعد از فرایند هچ به مدت 30 روز در این سالن نگهداری می شوند تا واکسیناسیون آن ها به درستی انجام شود و کیسه زرده را جذب کنند.    در این سالن هر قطعه پن حدودا 2 در 4 متر است و توانایی نگهداری 30 جوجه را دارد. متراژ پن ها میتواند متغیر باشد و بسته به اندازه سالن می توانید پن های بزرگتر با ظرفیت 50 جوجه (هر متر مربع برای 4 جوجه) را نیز در سالن جای دهید. (بیشتر از 50 جوجه در هر پن توصیه نمی شود). هرچه تعداد جوجه در پن ها کمتر باشد، کنترل جوجه ها، بیماری و مشکلات آسان تر خواهد بود. اما اتفاده از پن های کوچک فضای بیشتری را اشغال می کند و هزینه ی بالاتری خواهد داشت. 
در مناطق سردسیر نیز بهتر است فضای بیشتری برای هر پرنده در نظر گرفته شود تا زمانی که پرنده ها مجبور شوند در سالن مدت زمان بیشتری را سپری کنند، فضای بیشتری برای گردش داشته باشند. همچنین توصیه میشود طول پن ها از عرض آن ها بیشتر باشد تا فضا برای دویدن جوجه شترمرغ ها باز باشد. نکات مهم دیگر در خصوص سالن جوجه کشی:
• کف سالن بتن شود تا شرایط برای شعله دادن و ضدعفونی تسهیل گردد.
• برای جداسازی پن ها ارتفاع 30 سانتی متر کافی است. این مقدار برای گردش هوای آزاد و عدم احساس اسارت در جوجه ها لازم است.
• راهروهایی برای دسترسی به پن ها در نظر بگیرید.
• در انتهای سالن اتاقی برای نگداری خوراک و اتاقی دیگر برای نگهداری تجهیزات در نظر بگیرید.
• با مشما یا mdf هم میتوان پارتیشن بندی و اتاق درست کنید. فقط توجه داشته باشید که اتاق های حساس مانند جوجه کشی باید کاملا ایزوله باشند.
• سالن پرورش باید نور کافی داشته باشد
• حوزچه ضد عفونی در ورودی سالن حتما تعبیه گردد.

• پنجره ها برای جلوگیری از ورود حشرات توری داشته باشند.
• برای تهویه بهتر، فن هایی با قدرت مناسب با توجه به تراکم جوجه ها و ابعاد سالن تعبیه شوند.
• ارتفاع فن ها از کف سالن، 1متر درنظر بگیرید.
• سرعت تهویه در سالن های نگهداری ماکیان حداقل 1.5 و حداکثر 6 متر مکعب بر ساعت به ازای هر کیلوگرم وزن زنده است. یک اتاق نگهداری برای 50 پرنده با میانگین وزن 20 کیلوگرم، به 1500 مترمکعب بر ساعت هوای تازه احتیاج دارد.
• راه های ورودی هوا باید هوای تازه را به سمت نیمه بالای سالن هدایت کنند و فن های خروجی باید هوا را از همین قسمت خارج کنند.
• اگر دریچه های ورودی هوای تازه را به طور مستقیم با هوای اتاق ترکیب کنند، مشکل کاهش دمای مداوم در اتاق خواهید داشت که این مشکل میتواند به میعان روی دیوارها و کف منجر شود که خود باعث برهم خوردن تعادل دمایی در اتاق می شود. 
• استفاده از تهویه طبیعی: برای ایجاد یک تهویه طبیعی قدرتمند، می توان از سقف شیبدار برای سالن و یک دریچه پهن و درپوش دار روی آن استفاده کرد. هوای تازه باید از دریچه های کنار و کنج دیوار  وارد سالن شود. هوای گرم تولید شده توسط پرندگان و وسایل گرمایشی از سقف خارج می شود. البته دیوارهای ساختمان و همچنین سقف باید عایق بندی شود تا دما کنترل و از بروز میعان و چکه کردن آب روی سر پرندگان جلوگیری گردد.
• در مناطق گرمسیر یا ماه های گرم سال می توان از کولر آبی برای خنک کردن سالن و کاهش استرس گرمایی شترمرغ ها استفاده کرد.
• استفاده از حصیر یا برزنت در طول بیرونی سالن نیز می تواند عایق خوبی برای هم سرما و هم گرما باشد.
• سیستم گرمایش از کف برای سالن پرورش جوجه تا 1 ماهگی، بخصوص در فصول سرد سال ضروری است. گرمایش از کف باعث گرم نگداشتن قسمت شکمی جوجه می گردد که امری حیاتی به حساب میاید زیرا سرد شدن ناحیه شکمی جوجه باعث تاخیر در جذب کیسه زرده، اختلال در سیستم گوارشی و سلب آرامش جوجه می گردد.
• همچنین از تعادل دمایی سیستم گرمایش کف نیز مطمئن شوید. سیستم گرمایش از کف نباید به عنوان گرم کننده سالن استفاده شود و برای گرم کردن سالن لازم است از هیتر یا فن جت استفاده کنید، زیرا گرمایش بیش از حد باعث می شود جوجه ها گرما زده شده، دهیدراته شوند و از خوردن آب و غذا دست بکشند (کلا ناز زیاد دارن!)
• اگر امکان نصب سیستم گرمایش از کف را ندارید، حتما از عایق بین بتن و جوجه ها استفاده کنید. خاک تمیز معمولی، حصیر پلاستیکی و هر عایقی که قابلیت شستشو و ضد عفونی شدن را داشته باشد می تواند مفید واقع شود.
• اگر از مادر مصنوعی استفاده می کنید ارتفاع نقطه حرارتی باید با توجه به قد جوجه ها تنظیم شود. اگر مادر مصنوعی بیش از حد پایین باشد جوجه ها پراکنده شده و از منبع حرارتی فاصله میگیرند و اگر بیش از اندازه بالا باشد، جوجه ها روی هم انباشته می شوند و امکان خفگی آنان وجود دارد.

• طول گردشگاه را بین 10 تا 15 متر در نظر بگیرید و کف آن را بتن کنید.

2. سالن پرورش جوجه از یک تا سه ماهگی

در مزارع توام و مزارع پرورشی چند سنی،سالن پرورش جوجه تا 3ماهگی تفکیک سالن پرورش جوجه تا یکماهگی، ا سالن پروش یک تا سه ماهگی امری ضروری است. (برخلاف سالن های تک سنی که جوجه ها از ابتدای پرورش در یک سالن قرار می گیرند)
• برای تاسیس سالن تفکیکی یک تا سه ماهگی لازم است نکات زیر را مد نظر قرار دهید:

-  فضای مناسب برای هر جوجه را پیش بینی کنید.
- استفاده از نرده آهنی، امکان تهویه بهتر را در زمان استفاده از تجهیزات تهویه فراهم می کند.
- ارتفاع نرده ها را می توانید یک متر یا بیشتر انتخاب کنید.
- برای نتیجه گیری بهتر، قبل از نرده کشی می توانید 20 تا 30 سانت کف را بلوک چینی کنید، کف را بتن کنید و سپس بر روی بلوک ها نرده بزنید
- طراحی سالن را مطابق با اهداف و نیاز خود ا این صنعت انجام دهید.(در این سن از پرورش وجود گردشگاه ضروری است!)
- در انتهای گردشگاه حتما از سایبان استفاده شود.گردشگاه جوجه تا 3 ماهگی
- بقیه موارد تاسیسات مانند سن قبلی است(0تا1 ماهگی)

3. تاسیسات پرواربندی(سه ماهگی تا کشتار)

در این سن پرنده بیشتر وقت خود را گردشگاه می گذراند و نیاز به فضای مسقف به حداقل خود می رسد.
نکات لازم به ذکر در باب این موضوع:
- یکی از نکات بسیار مهم برای پرورش در این سن، رعایت فضای مناسب برای پرندگان پرواری است. توصیه می شود در یک پن 50 و حداکثر 100 قطعه پرنده نگهداری شود. در صورت داشتن فضای کافی، تجربه نشان داده است که نگهداری 25  قطعه پرنده در یک پن، حالت مطلوبی را ایجاد و از بسیاری مشکلات پرواربندی جلوگیری می کند.
- بستر زیر سایبان باید مسطح، یکنواخت و از خاک نرم پوشیده باشد.

- پن های بخش سایبان را می توان با آجر، سیمان، بلوک، فنس یا ترکیبی از آن ها از هم جدا کرد.
- برای ایجاد ظروف آبخوری و دانخوری، می توان از انواع ظروف پلی اتیلن استفاده کرد. همچنین برای کاهش هزینه در این زمینه خلاقیت به کمک ما می آید. لاستیک کامیون دو تکه شده، ظرف های فلزی بیکار که تمیز و صاف شده باشند و هر ظرفی که بشود آن را تمیز و ضد عفونی کرد برای اینکار می تواند مفید واقع شود. همچنین با استفاده از مصالح مانند سیمان و آجر نیز می توانید دانخوری و آبخوری درست کنید.
- ارتفاع جایگاه های آب و غذا باید متناسب با قد پرنده ها باشد تا اولا به راحتی آب و غذا در دسترس پرنده قرار بگیرد ثانیا جلوی آلودگی ناشی از تلاش بیهوده پرنده برای دسترسی به ظرف (اگر ارتفاع درست تنظیم نشده باشد) و افتادن در آن گرفته شود.
- توصیه می شود به ازای هر پرنده با توجه به شرایط آب و هوایی بین 2 تا 5 متر سایبان در نظر گرفته شود و محیط گردشگاه نیز به ازای هر پرنده بین 10 تا 20 مترمربع جا داشته باشد.

4. تاسیسات پرورش مولدین

- فضای سایبان برای هر پرنده مولد حداقل 6 متر مربع و فضای مطلوب 8 متر مربع می باشد.
- برای گردش پرندگان مولد نیز باید فضایی در نظر گرفت. 125 متر مربع حداقل مساحت توصیه شده برای هر پرنده مولد می باشد. البته هر چه فضا به ازای هر پرنده بیشتر باشد، درگیری و نزاع بین آن ها کمتر خواهد بود و کیفیت تولید مثل و جوجه بالا خواهد رفت.
- ارتفاع فنس توری برای مولدین تا 2.2 متر پیشنهاد میشود. ساخت فنس هم با هرنوع مصالحی انجام میشود. برای فنس کشی پیشنهاد می شود از فرد با تجربه ای در این زمینه کمک گرفته شود تا حداکثر استحکام لازم را بتوانید ایجاد کنید. همچنین توجه داشته باشید که لبه های تیز توری یا هر برجستگی که احتمال ایجاد آسیب برای پرنده را به همراه داشته باشد، باید فکری به حالش بکنید!!
- کف پنهای مولدین در زیر سایبان باید دارای بستر نرم و کاملا عاری از سنگ و اشیاء برنده باشد تا اعتماد پرنده نسبت به مناسب بودن بستر برای تخم گذاری جلب شود.
- کف گردشگاه باید شیب ملایم داشته باشد تا از گل شدن و ماندن آب جلوگیری شود. 
- در مناطق گرمسیر توصیه می شود از مه پاش برای خنک کردن مولدین استفاده کنید.

5. سایر ساختمان ها و تجهیزات

برای داشتن مزرعه ای کامل و برخورداری از سود حداکثری، باید خودکفایی را در مزرعه خود به حد اعلا برسانید. به فرض مثال تهیه خوراک، که به طور میانگین 80 درصد از هزینه های جاری پرورش شتر مرغ را شامل می شود از اولین مواردی است که باید چرخه تولید، شکل دهی، ترکیب و حتی بازیافت پسماند آن را به طور کامل بومی سازی و در مزرعه خود کامل کنید.
- از مهمترین ساختمان های مورد نیاز در مزرعه، انباری برای جای دادن تجهیزات آسیاب و میکس غذاست. زمین این انبار باید از سطح بالاتر باشد. همچنین ابزاری برای زدودن رطوبت هوا در آن باید در نظر گرفت. کف انبار هم باید با بتن مسلح پوشیده شده باشد. بخش بندی انبار با دیوار(هر نوعی) نیز برای جداسازی انواع مواد خوراکی و جلوگیری از ترکیب شدن باهم لازم است.
- انباری عایق و با کف بتن شده برای علوفه و تعبیه علوفه خرد کن در نظر بگیرید.
- دو نوع ساختمان قرنطینه برای مزرعه لازم است :
1- اتاق قرنطینه :  اتاقی است که در ابتدای ورودی مزرعه تعبیه می شود تا کارکنان و افراد مجاز قبل از ورود به مزرعه پاک و ضد عفونی گردند. اصول ساخت این اتاق اگر به طور کامل رعایت شود، باید در 3 بخش طراحی شود : اولین بخش به نام اتاق آلوده، محلی است که کارکنان لباس های آلوده خود را بیرون می آورند سپس در اتاق بعدی توسط دوش یا اسپری ضد عفونی کننده، آلودگی را از بین برده و در نهایت در اتاق سوم لباس های نو و مخصوص کار با پرندگان را تن می کنند.
2- ساختمان قرنطینه دام:  برای حفظ سلامت دام و جلوگیریاز شیوع بیماری، لازم است تا پرندگان تازه وارد به مدت حداقل 6 هفته در محیطی جدا از گله و با رعایت فاصله مناسب نگهداری شوند تا کلیه آزمایشات، واکسیناسیون و اقدامات بهداشتی جهت اطمینان از سلامت آن ها انجام شود و پس از اطمینان کامل از سلامتی آن ها، به گله اضافه شوند.
- ایجاد یک بهداری یا بیمارستان آن هم در دو بخش مجزا الزامی است. یک بخش برای سنین پایین و بخش دیگر برای بالغین. بیمارستان مزرعه شما باید کلیه امکانات لازم برای درمان سرپایی و حتی الامکان احیاء پرنده در صورت موارد حاد نظیر سکته را داشته باشد. از نکات قابل توجه دیگر در این زمینه  محل قرار گیری بیمارستان است که باید در جهت باد نباشد تا آلودگی منتشر نشود.
- اتاق کالبد گشایی و آزمایش : این اتاق در صورت تامین بودجه مالی و سرمایه گذاری هدف دار، باید دارای تجهیزات کافی برای آزمایش بر روی لاشه ها باشد. همچنین اتاق لاشه سوزی و دفن نیز باید ترجیحا نزدیک اتاق آزمایش و هردو در دورترین نقطه مزرعه و دور از دسترس پرندگان باشند .
- اتاق سرویس(خدمات):  در هر سالن پرورش، یک اتاق برای نصب مخزن آب برای ترکیب دارو با آب آشامیدنی و تجهیزات کنترل گله، لازم است.
- اتاق مدیریت: مکانی جهت اسکان مدیر و کارکنان بخش مدیریت می باشد. همچنین ثبت اطلاعات مزرعه و نظارت بر کارکنان و هرگونه اقدام مدیریتی در این مکان انجام می شود.
- اتاق کارگران : محلی برای استراحت و نگداری وسایل گارگران است. این اتاق باید طوری طراحی شود که کارگران، امکان ورود مستقیم به مزرعه را نداشته باشند و برای ورورد به مزرعه ابتدا از ساختمان قرنطینه عبور کنند و تمام اصول ایمنی رعایت شود. همچنین جهت ساخت اتاق کارگری باید توجه داشته باشید که تردد کارگر باید از سمت پرنده های سالم به سمت پرنده های مریض صورت گیرد.
- اتاق نگهبانی: اتاقی است که جهت کنترل ورود و خروج در کنار ورودی های مزرعه ساخته می شود.

در آخر این نکته را باید متذکر شویم که در صورت امکان برای طراحی ساختمان های مزرعه خود از یک مهندس معمار و آشنا به امور دام داری و پزشکی کمک بگیرید تا بر اساس مساحت زمین و میزان بودجه تعریف شده برای اینکار، بهترین حالت ممکن از نقشه یک مزرعه را برای طراحی کند. همچنین به این نکته توجه داشته باشید که رعایت کامل و حتی بدیهی ترین مواردی که ذکر کردیم برای گرفتن نتیجه مطلوب الزامی است. بسیاری بودند که مسائل را ساده انگاشتند و یک سهل انگاری کوچک که ظاهرا به چشم نمی آمده، ضررهای هنگفتی را متوجه مزرعه دار و سرمایه گذار اینکار کرده است. به یاد داشته باشید شتر مرغ صنعتی بسیار پر بازده است اگر! حرفه ای عمل کنید و تمام مسائل را با دید علمی بنگرید نه صرفا با تکیه بر کلیشه های قدیمی.