• به وب سایت تعاونی تولیدی وتوزیعی 555 خوش امدید


تاریخچه پرورش شترمرغ

مطالعه تاریخچه پرورش شترمرغ برای تمامی علاقمندان به این فعالیت لازم است چرا که ورود هر صنعت نوپایی به کشور نیاز به تحقیقات اولیه و شناخت در این زمینه دارد؛ پس در ابتدای امر شرکت تعاونی تولیدی و توزیعی 555 مختصری از تاریخچه پرورش شترمرغ در جهان و ایران را جهت شناخت اولیه با این نوع پرنده ارایه داده تا در ادامه به روند تکامل و توسعه آن پرداخته شود.

تاریخچه پرورش شترمرغ در جهان

محل سکونت اولیه شترمرغ بیش از 20 میلیون سال پیش در پهنه وسیعی از اسپانیا در غرب و از شرق تا چین بوده است. پس از آن  حدود 1 میلیون سال پیش به شمال و شرق آفریقا مهاجرت نموده و تا امروز نیز در این ناحیه ساکن هستند. تاریخچه توجه انسان به شترمرغ و محصولات آن به 7500 سال قبل بازمی‌گردد. اولین آثار حاکی از وجود شترمرغ مربوط به سنگواره‌هایی متعلق به 5500 سال قبل از میلاد مسیح است که شکار یک شترمرغ به دست یک پلنگ را نشان می‌دهد. باتوجه به نقاشی‌های قدیمی در معابد دوران باستان می‌توان دریافت که مصریان تاحدودی توانستند این حیوان را اهلی کنند، پرهای شترمرغ به دلیل وجود تقارن نشانه تمی الهه صداقت و عدالت بوده است. تخم شترمرغ نیز به دلیل خاصیت فراوان در زمینه پزشکی و دارویی استفاده می‌شد همچنین استفاده از پر در تهیه بادبزن و پوست شترمرغ به عنوان ظرف و استفاده از روغن شترمرغ به عنوان ماده آرایشی و درمان دردهایی نظیر رماتیسم متداول بوده است. در رم از شترمرغ در کشیدن ارابه و مسابقات استفاده می‌کردند. پر شترمرغ برروی کلاه‌خودهای ژنرالهای رومی نماد رهبری و فرماندهی بود. کارآگاهان نیز از پر شترمرغ برای کشف اثر انگشت استفاده می‌کردند، به این ترتیب که با آغشته نمودن جای اثر انشت با پودر حاصل از دوده‌های کریستال کافور و سپس برداشتن دوده‌های اضافی بوسیله پرهای نرم شترمرغ اثر انگشت ظاهر می‌شد.
تاریخچه پرورش شترمرغبرای قرن‌ها متمادی تأمین نیاز به پر و گوشت شترمرغ از طریق شکار آنها در حیات وحش صورت می‌گرفت و اولین تلاش‌های مبنی بر پرورش شترمرغ مربوط به امپراطوری بارباروسا طی سالهای 1125 تا 1190 میلادی برمی‌گردد. با اینحال شمار زیادی از شترمرغ‌ ها در نیمه دوم قرن 19 بر اثر شکار و آزار از بین رفتند. تا حدود سالهای 1850 که دکتر گاس از ژنو و چاگت از پاریس اعلام نمودند که به اولین جوجه کشی موفقیت‌آمیز از تخم شترمرغ جایزه‌ای تعلق خواهد گرفت و اینگونه زمینه تأسیس اولین مزرعه پرورش شترمرغ را در سال 1857 در الجزایر را را پی‌ریزی نمودند. پس از آن با اهلی کردن شترمرغ در آفریقای جنوبی در حدود دهه 1860 میلادی در karoo شاخه‌ای جدید در پرورش شترمرغ ایجاد شد. خشکسالی سال 1865 در آفریقا انگیزه‌ای برای پرروش شترمرغ جهت کسب درآمد شد چراکه شترمرغ توان زندگی در مناطق خشک را داراست. به این ترتیب اولین مزرعه پرورش شترمرغ در سال 1865 در آفریقای جنوبی تأسیس شد که اغلب فعالیتها در زمینه برداشت پر طی دوره‌های 8-6 ماهه بود و در پی نیاز بازار اروپا به پَر رونق زیادی پیدا کرد. همچنین فعالیت‌هایی نظیر کشت یونجه به عنوان غذای ایده‌آل شترمرغ و ابداع دستگاه جوجه کشی توسط "آرتور داگلاس" که نخستین نمونه انکوباتور برای پرورش شترمرغ را در سال 1869 طراحی کرد موجب تسریع روند توسعه پرورش شترمرغ کشت. پیشرفت‌های انکوباتور باعث افزایش تولید جوجه شترمرغ شد. داگلاس همچنین نخستین کتاب را در رابطه با شترمرغ با عنوان کشاورزی شترمرغ در آفریقای جنوبی نوشت.
در سال 1907 قانونی جهت حفاظت از صنعت محلی انکوباتورتصویب شد که در آن صادرات شترمرغ غیرقانونی و همراه با مجازات 2-1 سال حبس همراه با کار سخت بود. نتیجه انحصار پرروش شترمرغ بگونه‌ای بود که تا سال 1913 صادرات پَر شترمرغ تبدیل به چهارمین صادرات پرسود در آفریقا پس از طلا، الماس و پشم گردید اما فروپاشی صنعت مد پس از جنگ جهانی اول و مشکلات حمل و نقل دریایی در طول جنگ و نیز رکود استفاده از پر در صنعت مد باعث شد حدود 80 درصد از پرورش دهندگان شترمرغ در این دوره کار خود را از دست بدهند و این روند تا شروع جنگ جهانی دوم ادامه داشت پس از آن استفاده از گوشت شترمرغ در کنار تجارت پر باعث رونق دوباره این صنعت گردید تا سال 1945 که اتحادیه Klein karoo land boa koopersie با نام اختصاری KKLK تأسیس شد و با استفاده از برنامه‌ریزی توانست بازار تجاری شترمرغ را تثبیت کند. تولید چرم نیز از سال 1969 در اوودشورن آغاز و تا سال 1974 توسعه یافت. پس از آن مزارع پرورش شترمرغ به تدریج به کشورهای دیگر بویژه استرالیا، نیوزلند، ایالات متحده و آرژانتین گسترش یافت. صنعت پرورش شترمرغ با تکیه بر محصولاتی بجز پر نظیر گوشت و چرم شروع به رشد نمود و درحال حاضر هیچ بخشی از این پرنده بدون استفاده نمی‌ماند.

تاریخچه پرورش شترمرغ در ایران

سابقه پرروش شترمرغ در ایران از سال 1373 آغاز شد و در سال 1378 با ورود گله‌های مولد، تخم نطفه‌دار و همچنین جوجه یکروزه از کشورهایی نظیر آفریقا، زیمباوه، کانادا، هلند، بلژیک، اسپانیا و حتی ترکیه به اوج خود رسید. به دنبال تبلیغات گسترده مشتاقان پرورش شترمرغ به امید دستیابی به سود زود هنگام و بدون دانش و اطلاعات کافی از نحوه پرروش شترمرغ وارد این فعالیت شدند. در این ایام توجه اغلب به سمت واردات جوجه و تخم نطفه‌دار جهت دستیابی به سود بیشتر در مدت زمان کوتاه بود و همچنان دررابطه با نوع صحیح پرورش شترمرغ در مراحل مختلف زندگی توجه خاصی نمی‌شد و به همین دلیل در سالهای آغازین اغلب پرورش دهندگان با ضررهای مالی و حتی شکست مواجه شدند. پس از این دوره صنعت پرروش شترمرغ وارد مرحله جدید شد و این زمانی بود که تعداد مولدین افزایش یافته و تولید در مزارع بطور جدی‌تر ادامه یافت در این زمان مشکل اصلی نبود فضای کشتار مناسب بود که باعث شد پرورش دهندگان محصولات خود را با قیمتی نازل بفروش برسانند. مشکل بعدی عدم دانش و نیز امکانات لازم برای جوجه کشی را که این خود عاملی بود تا پرورش دهندگان خرده‌پا از دور خارج شده و کم کم پرورش دهندگانی که از امکانات و اصول لازم برخودار بودند در این صنعت باقی بمانند و به تولید ادامه دهند. در این دوره با توجه به اصول مدیریتی و نکات فنی و بهداشتی در زمینه پرورش شترمرغ توانستند در زمینه تولید مثل و جوجه‌کشی به حد قابل قبولی برسند. به مرور با ایجاد مراکز کشتار و همچنین فراوری محصولات گوشتی و سایر فرآورده‌های این پرنده و صادرات آنها به سایر نقاط جهان رونق و سودآوری هرچه بیشتر را در این صنعت به ارمغان آورند.